Over ons

Vroegsignalering en preventie uithuiszetting

Jaarlijks worden er in Maastricht vele gezinnen door woningcorporaties uit hun woning gezet. Huisuitzettingen hebben veelal ernstige gevolgen voor de direct betrokkenen. Ze leiden vaak tot dak- en thuisloosheid en veroorzaken zeer hoge maatschappelijke kosten. Voldoende redenen om huisuitzetting waar mogelijk te voorkomen.

Een gezin dat uit hun woning wordt gezet krijgt veelal te maken met diverse sociale problemen. Huisuitzettingen zijn vaak de definitieve stap naar dakloosheid. Een deel van de gezinnen die uit huis wordt gezet kan weliswaar terecht bij familie of vrienden voor onderdak, maar dit is in de meeste gevallen slechts van tijdelijke aard waarna ze alsnog op straat belanden en aanspraak moeten doen op maatschappelijke opvang.

Huisuitzetting leidt tot dakloosheid, wat er weer toe leidt dat het sociale netwerk van het gezin wordt verstoord of verbroken. Aantasting van het sociale netwerk van het gezin vergroot de kans op andere (sociale) problemen. Zo zullen de kinderen van een gezin na een huisuitzetting abrupt niet meer naar school kunnen gaan met alle gevolgen van dien.

Ook hebben mensen die dakloos raken relatief meer te kampen met gezondheidsklachten en ondervinden zij relatief meer last van psychische en/of psychiatrische klachten. Ook neemt het zeer excessief gebruik van alcohol en drugs onder mensen die dakloos zijn geraakt toe. Meer dan de helft van hen heeft drank- en/of drugsproblemen. Met een toename van deze problemen neemt ook de hulpbehoefte onder deze mensen toe, wat leidt tot hogere maatschappelijke kosten voor opvang en hulpverlening.

Mensen die dakloos raken hebben een grotere kans om hun baan te verliezen, wat weer negatieve consequenties heeft voor hun inkomen en sociale netwerk. Door verlies van inkomen uit werk zullen de cliënten aanspraak moeten doen op maatschappelijke voorzieningen. Daarnaast komen mensen die dakloos raken vaker in aanraking met politie en justitie omdat zij op alternatieve manieren in hun inkomen moeten voorzien.

Huisvesting is een primaire levensbehoefte die in de grondwet is vast gelegd. Het is de basis voor welzijn van zowel ouders als hun kinderen. Uithuiszetting is soms het gevolg van eigen schuld, en soms daarbuiten. Maar wat de oorzaak ook is voorkomen van deze ongewenste situatie heeft hoge prioriteit.

Tijdige interventie kan en zal een significante verandering in gang kunnen brengen als het gaat om welzijn van mensen, maar ook in het sociaal domein als het gaat om kostenbeheersing. Bij iedere uithuiszetting met kinderen zijn vaak vele instanties betrokken, zoals bijvoorbeeld team jeugd, maatschappelijk werk, het veiligheidshuis, de scholen van de kinderen, maar ook opvang instanties zoals bijvoorbeeld Xonar of Radar of het Leger des Heils. Al deze partijen kosten de maatschappij veel geld. Een uiterste inspanning is dan ook noodzakelijk om deze kosten maar zeer zeker ook ellende te voorkomen. Iedere uithuiszetting kan de maatschappij honderdduizend euro kosten. Zo blijkt uit onderzoek in november 2015. Prof. Ringersma begeleidde hierin William Dircken in een afstudeer opdracht ( Masterthesis) aangaande betaalbaarheid van wonen.

Trajekt werkt in dit project samen met verschillende partners.
Wil je meer informatie? Neem dan contact met ons op.