Projekt "Wortel".

Ben jij als vrouw nieuw en onbekend met Maastricht?

Speciaal voor vrouwelijke "nieuwe Maastrichtenaren"!


Afgelopen jaar voerden we een try-out van "Wortel" uit. Om een idee van de cursus te krijgen is het handig om onderstaande teksten te lezen en de folder te bekijken.

We gaan het eerste kwartaal van 2018 starten!

Wortel schieten in Maastricht
Verkenning mogelijkheden van deze speciale groep nieuwkomers


Wortel schieten in Maastricht en je hier naar verloop van tijd helemaal thuis voelen. Hoe doe je dat? Als je nieuwkomer bent en nog maar weinig mensen kent, is dat al een hele opgave. Maar behept met een ‘rugzakje’ ligt het nog veel moeilijker.
De Try-out Wortel wil deze speciale groep een handje helpen. Maak kennis met dit bijzondere project, dat zich nu nog in de startblokken bevindt. Het is een initiatief van Trajekt in samenwerking met Xonar.

w1   w2      w3   w4

Lees beneden verder...

  • ‘Wortel’ is niet zomaar een nieuw-in-Maastricht project.

    Het gaat om een speciale doelgroep, die in het vizier kwam van het maatschappelijk werk van Trajekt: een aantal buitenlandse alleenstaande vrouwen met kinderen, afkomstig uit zowel westerse als niet-westerse landen, met als gemene deler dat ze allen een periode in de vrouwenopvang hebben doorgebracht vanwege zeer ernstig huiselijk geweld. Zo ernstig, dat ze nadien gedwongen waren hun vaste woon- en verblijfplaats ergens in Nederland te verlaten en nu zijn neergestreken in Maastricht.

    Activiteitenprogramma
    Bij de vrouwen bestaat grote behoefte aan een nadere kennismaking met de Maastrichtse samenleving en aan het leggen van contact. Trajekt besloot dit samen met Xonar-vrouwenopvang op te pakken en kwam op het idee een try-out te organiseren met de betrokken vrouwen rond dit thema, met de naam ‘Wortel’.
    “De bedoeling is dat er tijdens deze try-out een eerste kennismaking plaats vindt met de stad Maastricht en haar geschiedenis. De meeste vrouwen weten waar het Werkplein, het gemeentehuis en het politiebureau ligt. Verdere kennis van de omgeving en de Maastrichtse cultuur hebben ze eigenlijk niet. Er is wel een grote behoefte aan inburgering in de wijk en het opbouwen van sociale contacten, maar hoe doe je dat als je alleenstaande moeder bent en moeite hebt met het opbouwen van een sociaal netwerk. “Als alles naar wens verloopt, zal dit programma als cursus tijdens een tiental bijeenkomsten uitgevoerd worden,” aldus Janneke Vijgenboom van Xonar.

    Try-out Wortel
    Op 8 december is het dan zover. De eerste Try-out bijeenkomst van Wortel vindt plaats. Maar eerst geniet het gezelschap – de vrouwen, - Maatschappelijk Werker Charles Beetz, MW-stagiaire Marianne A’Campo van Trajekt en Janneke Vijgenboom van Xonar-vrouwenopvang - van een rondleiding door het noordelijk gangenstelsel van de Sint Pietersberg. Niet zomaar een willekeurig gekozen uitje. De gids die ons rondleidt door het gangenstelsel vertelt uitgebreid over de Maastrichtse geschiedenis en het ontstaan van het gangenstelsel. Bijzonder is het om te zien hoe deze vrouwen opgaan in de rondleiding. Ze maken overal foto’s, zijn enorm uitgelaten en giechelig. Stiekem is het toch wel spannend om met onbekende vrouwen om je heen door de donkere gangen te dwalen, niet wetende wat er nog komen gaat. Deze gezonde spanning zorgt automatisch voor een stukje herkenning en geborgenheid die erbij elkaar gevonden wordt. Eens iets anders dan thuis zitten en piekeren over het verleden en niet weten hoe je verder moet. Dit is precies wat wij als hulpverleners voor ogen hadden; een groepsdynamiek met een gezamenlijke vraag naar meer.

    Daarna is er een samenzijn in café de Sjans in de Maastrichtse wijk St. Pieter. Achter een kop koffie en een stuk Limburgse vlaai worden de vrouwen geïnterviewd door Janneke, Charles en Marianne. De onderwerpen die aan bod komen in het interview zijn eenzaamheid, participeren in de wijk en zelfredzaamheid. Onze vraag is of het de vrouwen lukt om contact te leggen in de buurt en zo een sociaal netwerk op te bouwen? Het antwoord op deze vraag luidt eenduidig nee. Ze vertellen dat na een intense en heftige periode in de vrouwenopvang ze terecht komen in een mooi huisje waar alles voor hen geregeld is, juist op het moment dat alle hulpverlening stopt slaat de eenzaamheid toe. Het is lastig om contacten op te bouwen vanwege taal barrières, gebrek aan vertrouwen in de mensheid door het belaste verleden en daarbij komend de zorg voor de kinderen en een gebrek aan financiële middelen om uitstapjes of leuke dingen te ondernemen. Ze vinden het lastig om aansluiting te vinden in de wijk en hebben geen familie of vrienden om op terug te vallen. Een grote behoefte is dan ook het leren kennen van nieuwe mensen. Alleen weten ze niet goed waar te beginnen.

    Grote cultuuromslag
    Jamilla (42) en Saida (40), zitten aan een tafeltje bij het raam en laten zich de vlaai goed smaken. Beiden zijn afkomstig uit Marokko. Door hun huwelijk zijn ze in Nederland terecht gekomen.
    Jamilla is sinds 2012 in Nederland en woont sinds 2014 in Maastricht, samen met haar kinderen. Ze kent nog maar weinig mensen. “Het lijkt wel of Maastrichtenaren alleen onder elkaar contact hebben,” zegt ze. Haar kinderen hebben wel vrienden op school. Toch lukt het haar niet om contact te maken met haar omgeving. “Erg jammer,” vindt ze. “Ik hoop dat de ontmoetingen rond het project Wortel doorgaan en ik wat contacten op kan doen. Ook zou het fijn zijn om nader kennis te maken met de Maastrichtse samenleving, zodat ik weet wat mijn mogelijkheden zijn.”
    Ook Saida, in Nederland vanaf 2009, voelt zich eenzaam. In 2014 kwam zij in Maastricht terecht. “Ik woon in een leuk huis, maar heb geen contacten met mijn buurtgenoten. Het zijn voornamelijk ouderen, die Maastrichts dialect praten. Ik kan ze niet verstaan. Dat maakt het moeilijk om een praatje te maken,” vertelt ze.
    Beide vrouwen vinden de cultuuromslag van Marokko naar Nederland groot. “In Marokko hadden we altijd bezoek over de vloer. Familieleden kwamen vaak langs. Altijd spontaan, zonder afspraak. Hier in Nederland moet je eerst altijd bellen.”
    Vooral de feestdagen vinden ze zwaar. “Dan zijn we alleen met de kinderen. Dat zijn de momenten waarop je je familie en vrienden het meeste mist.”

    Ontspannende activiteiten
    Jamilla en Saida willen graag ontspannende uitstapjes maken, zoals een boot- of fietstocht, zodat ze de omgeving van Maastricht beter leren kennen. Ook een gezamenlijke kookactiviteit staat hoog op hun verlanglijstje. “Leuk om bijvoorbeeld eens een typisch Maastrichts gerecht klaar te maken,” opperen ze. Ze vertellen dat hun leven al zo lang in het teken van problemen staat en dat het heerlijk is om het eens over iets anders te hebben en lekker te kunnen lachen met vrouwen onder elkaar. Tijdens de bijeenkomst is in het begin een gespannen en afwachtend sfeer voelbaar. Naar mate de activiteit vordert worden ze steeds vrolijker en langzaam ontspannen ze zich.. iets wat ze zich wellicht al jaren niet meer hebben kunnen veroorloven. Ook de anderen vrouwen geven te kennen dat ze vooral behoefte hebben aan relaxte activiteiten zoals zwemmen, wandelen, bowlen, een bezoek brengen aan een van de dorpen in de omgeving van Maastricht én aan culturele uitjes. Hoe leven de Maastrichtenaren en wat zijn hier de gebruiken en gewoontes vragen ze zich af. Daarnaast is er vraag naar informatiebijeenkomsten over onderwerpen die belangrijk zijn voor het dagelijks leven en functioneren in Maastricht zowel voor praktische doeleinden als vrije tijdsbesteding.

    De gedachten erachter
    We gaan dit aanbieden op een manier die de presentie-benadering als basis heeft. Met de gegevens die we uit de praktijk en de Try-Out hebben zullen we de mogelijkheden onderzoeken van een groepsaanbod. Op een rustig tempo vormgegeven aan de invulling van de bijeenkomsten, samen met de deelneemsters. We willen graag een cursus van tien weken die is opgebouwd uit telkens twee à drie weken aanbod met aansluitend een tussenevaluatie en planning van de volgende twee/drie weken. Zo groeit de invulling samen mét de deelneemsters! Binnen de Presentiebenadering is dit het fameuze ‘dóórmodderen” zegt Charles Beetz. Doormodderen niet in de zin van klungelen, maar op bewuste weloverwogen wijze doorgaan waar anderen al lang zouden hebben opgegeven, vaak met als enige doel het leggen van contact en het opbouwen van een relatie. Dit kan gaan om de relatie tussen de cliënt en de professional. Maar je kan het ook inzetten om cliënten te leren relaties aan te gaan met anderen. In de zin van het leren maken en leggen van contact. Dit alles met onthaasting, oorspronkelijkheid, ambachtelijkheid, zorgzaamheid en kwaliteit voorop. Een belangrijk aandachtspunt in de cursus is dat de vrouwen zelf mogen bedenken wat ze willen gaan doen en hoe ze het willen gaan vormgeven. Hiermee zet je de vrouwen in hun kracht. Je stimuleert ze om zelf in actie te komen en te leren activiteiten te organiseren en contacten te leggen zodat ze in de toekomst zonder ondersteuning verder kunnen.

    Symbolisch certificaat
    Als afsluiting van de bijeenkomst ontvangt iedere deelnemer een ‘certificaat’ uit handen van Charles Beetz. Er ontstaat grote hilariteit onder de vrouwen als blijkt dat dit ‘certificaat’ – heel symbolisch – een echte wortel is, voorzien van een mooi strikje en wortelstampotrecept.

  • Als je mee wilt doen:

    - Vanaf 18 jaar.
    - Beheersen van de nederlandse taal, spreken en begrijpen.
    - Minimaal een vast dagdeel beschikbaar voor de cursusduur van 10 weken.
    - Cursuskosten zijn €10,00, vooraf te betalen.

  • Algemeen:

    - Maximaal 12 deelneemsters.

    - Cursus duurt 10 weken met één bijeenkomst/dagdeel per week.

    - Mannelijke (Charles) én vrouwelijke (Karima en/of Saida) groepsbegeleiding!

    -De inhoud bepalen we sámen!

     

  • Heb je een vraag of opmerking?